Posts

Meerdere walletjes

Afbeelding
 Deze dagen weet ik me extra bevoorrecht. Ja, het is erg druk deze weken met afsluitingen , maar met veel zaken kan ik erbij zijn en dat fysiek en mentaal. Het huishoudelijk werk staat even op een lager pitje.  Het afscheid van groep 8 was dinsdag en wat heb ik genoten van de musical van Elian. Een mijlpaal en een heel mooi toneelstuk. Nathan paste thuis op Faith en de jongste jongens mochten voor een filmavondje naar vrienden. Het was noodweer, maar dat mocht de pret niet drukken.  Voor de klas van Jafeth mocht ik een stapel pannenkoeken bakken voor een feestje. Ondertussen waren de tienerjongens al veel thuis en in de buurt. We maakten wandelingetjes, keken 2 voetbalwedstrijden en bakten elke dag tosti tussen de middag.  En tussen de bedrijven door stond het huishouden op een laag pitje en maakte ik eenvoudige maaltijden. Wat weet ik me dan bevoorrecht om gewoon mijn eigen tijden te bepalen. Nu met de vakantie voor de deur zeker.  Ook gister nam ik de tijd om een leuke traktatie klaa

Slappe koek en warme dagen

Afbeelding
 "Niet zo lekker als slappe koekjes" wordt hier geregeld gezegd als er iets best lekker is. En toen vorige week de dagen warm bleven wilde ik toch graag weer verse koek uitdelen. De oven probeerde ik nog even uit te laten voor zover mogelijk, dus kwam het recept uit mijn trouw-receptenmap weer uit de kast. Een recept uit Tennessee. Het leuke is vooral dat het niet in de oven hoeft, alleen in het pannetje. Chocolate-oatmeal cookies Ingrediënten: - 2 cups suiker - ½ cup melk - 250 gram boter - ½ cup pindakaas - 3 cups havermoutvlokken - 1 tl vanillesuiker - 2 el cacao In  een steelpannetje voeg je suiker, boter, melk, vanille en cacao bij elkaar en warm het al roerend op tot het kookt. Blijf roeren en laat het zachtjes 1 minuut koken. Haal de pan van de plaat. Roer de pindakaas en havermout erdoorheen. Doe het mengsel in een ingevet bakblik van ongeveer 20 bij 15 cm (of iets soortgelijks). Dek het af met huishoudfolie en laat het volledig afkoelen in de koelkast. Snij het in bl

Doornse gat

Afbeelding
Dit weekend stond ons jaarlijkse dagje naar het Doornse gat op de planning. Jaren geleden toen we hier kwamen wonen werden we er op geattendeerd door een oudere moeder van een groot gezin. Op de Utrechtse heuvelrug is er een recreatieplek van een vroegere zandafgraving gemaakt. Omgeven door bos en met meerdere veldjes vinden wij het een ideale plek voor een jaarlijks gezinsdagje. Deze zaterdag was het droog en niet te warm. Rond half 12 kwamen we aan en met ons bolderkarretje en tassen volgeladen liepen we naar een picknicktafel onderaan de zandberg. Ondanks de vergeten pan voor de knakworstjes hadden we nog genoeg lekkers bij ons.  De kinderen gingen dit keer zelf op avontuur uit steeds een poos het bos in. Alleen Faith bleef bij ons en tussendoor aten we gezellig samen en speelden een potje Kubb. De dag vloog om.  Al met al waren we tot laat in de middag weg. Ik had pizza's gepland staan met groente vooraf. Met na deze dag de zondag om te rusten was de maandagdrukte wel wat aange

Klein is groots

Afbeelding
Het ijsblok roept om te worden vastgehouden, gevoelt en bewerkt. Hij is net uit de vriezer gehaald en onze 5 jarige is er zo blij mee  wat een vondst! Opeens heb ik het. Dit is wat de afgelopen dagen ook heeft gemarkeerd. Grootsheid in al die kleine dingen. Ik krijg net een bloem van een zoon, een groots gebaar. Speciaal, spontaan voor mij uitgekozen. Niet een hele bos, geteeld in de kas, maar hij zegt zo veel meer. Wat een liefde. En terwijl er het een en ander wordt afgesloten deze dagen, voor een zomerstop, een nieuwe school, probeer ik de boel draaiende te houden, maar dat niet alleen. Ik zie zo veel kleins dat groots is. Zo veel ook waar ik God voor dank. Ook zo veel wat ik leer door lesjes heen, soms vanzelf en vaak door volharding heen in het dagelijkse. "Zoals ijzer, ijzer smeedt zo smeden mensen elkaar." Ook dat. Gister kwam ik ertoe om een rondje te doen door de tuin en ook daar even bij stil te staan. De bloemen in de zijtuin komen uit. Het maakt eigenlijk niet vee

Naar buiten

Afbeelding
 Al jong hield ik ervan om groen op te zoeken. Levend in de grote stad ging is als tiener wandelen met mijn hond in de parken, paardrijden met mijn verzorgpaard door het bos en deed alles zo'n beetje met de fiets.  Met mijn eigen kinderen heb ik ook in de grote stad heel wat afgewandeld naar de parken en speeltuinen in Den Haag. Nu we in het groene hart in de Zilverstad wonen probeer ik nog steeds het groen op te zoeken. Nu er veel regen is gevallen deze lente is alles zo mooi groen. Voor zaterdag stond op de planning om wellicht een dagje naar het bos te gaan. Toch stelden we het uiteindelijk uit naar een volgende zaterdag, omdat het niet veel zonneschijn zou worden. De oudste jongens zouden met Bjorn gaan bowlen. Ik zorgde dat ik klaar was met de meeste klusjes , die ik nog had bedacht en kon in de middag alsnog het groen gaan opzoeken met Efraïm en Faith. We gingen alsnog een poosje in de waterspeeltuin doorbrengen in Krimpenerhout. Efraïm had zijn water uv-kleding aan en kon ge

Vaardigheden

Afbeelding
 Regelmatig hoor ik het hier in huis: "Vette skills!" Dat gaat dan over voetbal of een game. Maar skills, vaardigheden leren blijft volgens mij je hele leven nodig. Net beginnend aan ons eigen huishouden had ik het idee al best heel wat vaardigheden te hebben. Niet dat ik nou zo veel bewust had geoefend , maar al kijkend naar wat er thuis allemaal gebeurt pik je toch het een en ander op en als je het dan in je eigen huishouden tegenkomt denk je al snel:  " Dat moet ook wel lukken" De belangrijkste basics in het huishouden, die ik als tiener al had geoefend, waren het koken, bakken en organiseren. Het werk in de keuken had ik voor de lol al heel wat mee geëxperimenteerd.  Het organiseren had ik mee geoefend, doordat ik te veel wilde doen op een dag en dan veel had aan plannen en lijstjes.  Nog steeds wil ik te veel doen en nog zo veel vaardigheden verder leren. Er is zo veel waar je veel aan hebt in het gezellig maken thuis, het huishouden of in het gezond houden van

Khd-arm: Amandelkoek met appel

Afbeelding
 Voor een khd-arm dieet is het soms een uitdaging om lekker gebak te maken, zonder zoetstof. Dit koekje maakte ik van het weekend voor Bjorn. Vers proef je goed de amandelsmaak en met het zoet-zure van de appel was het geslaagd. Ingrediënten: - 100 gram amandelmeel (vers gemalen) - 25 gram roomboter - 1 middelgroot ei - snuf zout - 1 grote friszure appel/goudreinnet  Verwarm de oven op 160 graden. Kneed de Ingrediënten door elkaar. Vet de bakplaat in. Schil en ontklok de appel en snij in stukken. Maak bolletjes van het deeg en duw ze plat op de bakplaat een stukje uit elkaar. Doe de stukjes appel op de koekjes en schuif de plaat in het midden van de voorverwarmde oven.  Ze gaan zichtbaar wat bruizen tijdens het bakken. Na ongeveer 20 minuten zijn ze gaar of als ze al eerder wat donker worden.